Ποιες είναι οι συχνότερες παρενέργειες του μαγνησίου;

Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια από τα συμπληρώματα ή τα φάρμακα που περιέχουν μαγνήσιο είναι η διάρροια. Μπορεί, επίσης, να εμφανιστούν ναυτία και κοιλιακές κράμπες. Ακόμη, ορισμένα άλατα μαγνησίου δεν απορροφώνται πλήρως στο έντερο και λόγω αυτού μπορούν να συγκρατούν νερό μέσα σε αυτό και να έχουν υπακτική δράση. Γι’ αυτό και το μαγνήσιο υπάρχει ως δραστικό συστατικό σε ορισμένα καθαρτικά. [1]

Η εμφάνιση γαστρεντερικών διαταραχών και ενοχλήσεων επηρεάζεται από τη δόση, τη χημική μορφή του μαγνησίου αλλά και την ανεκτικότητα του κάθε ατόμου σε αυτό.

Υπερμαγνησιαιμία

Στους περισσότερους υγιείς ανθρώπους, η περίσσεια μαγνησίου από τα τρόφιμα αποβάλλεται από τους νεφρούς. Είναι διαφορετικό όταν λαμβάνονται μεγάλες ποσότητες από συμπληρώματα, αντιόξινα φάρμακα ή καθαρτικά, ειδικά σε άτομα με νεφρική νόσο. [1][3]

Η σοβαρή αύξηση του μαγνησίου στο αίμα ονομάζεται υπερμαγνησιαιμία. Σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει έντονη αδυναμία, πτώση της αρτηριακής πίεσης, δυσκολία στην αναπνοή και διαταραχές του καρδιακού ρυθμού. Αυτή η κατάσταση είναι σπάνια να συμβεί λόγω της διατροφής, αλλά αποτελεί πραγματικό κίνδυνο σε ορισμένες περιπτώσεις υπερβολικής λήψης συμπληρωμάτων και προϊόντων που περιέχουν μαγνήσιο. [1][3]

Αν μετά τη λήψη τέτοιου προϊόντος παρουσιαστούν δύσπνοια, τάση λιποθυμίας, έντονη αδυναμία ή διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια.

Πόση ποσότητα μαγνησίου θεωρείται ασφαλές από τα συμπληρώματα;

Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) παραθέτει ανώτατο ανεκτό όριο τα 250 mg ημερησίως για ορισμένα εύκολα διασπώμενα άλατα μαγνησίου και ενώσεις όπως το οξείδιο του μαγνησίου, όταν προέρχονται από συμπληρώματα ή προστίθενται σε τρόφιμα και ροφήματα. Το όριο δεν περιλαμβάνει το μαγνήσιο που υπάρχει φυσικά στις τροφές. Στις ΗΠΑ, το NIH αναφέρει ανώτατο όριο 350 mg ημερησίως για το μαγνήσιο από συμπληρώματα και φάρμακα στους ενήλικες. [1][2]

Τα όρια αυτά δεν είναι προτεινόμενες ημερήσιες δόσεις και δεν αποτελούν το σημείο στο οποίο αρχίζει αυτομάτως η δηλητηρίαση. Σε ειδικές ιατρικές καταστάσεις μπορεί να χρησιμοποιούνται διαφορετικές δόσεις πάντα υπό παρακολούθηση.

Επίσης, στην ετικέτα έχει σημασία η ποσότητα του στοιχειακού μαγνησίου (elemental magnesium) και όχι μόνο το συνολικό βάρος της ένωσης που αναγράφεται πάνω στη συσκευασία. [1]

Ποιοι χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή;

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται από άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία, επειδή δυσκολεύονται να αποβάλουν το επιπλέον μαγνήσιο. Η προσοχή αφορά και όσους χρησιμοποιούν ταυτόχρονα διαφορετικά σκευάσματα που περιέχουν μαγνήσιο, για παράδειγμα ένα συμπλήρωμα μαζί με αντιόξινο ή καθαρτικό. [1][3]

Το μαγνήσιο μπορεί επίσης να μειώσει την απορρόφηση ορισμένων αντιβιοτικών, όπως των τετρακυκλινών και των κινολονών, καθώς και από του στόματος διφωσφονικών που χρησιμοποιούνται στην οστεοπόρωση. Αντίθετα, κάποια άλλα φάρμακα όπως τα διουρητικά μπορεί να επηρεάσουν τα επίπεδα μαγνησίου. Επομένως, όποιος λαμβάνει σταθερή φαρμακευτική αγωγή χρειάζεται να ρωτήσει τον γιατρό ή φαρμακοποιό του πριν ξεκινήσει κάποιο συμπλήρωμα. [1]

Χρειάζονται όλοι συμπλήρωμα μαγνησίου;

Η πρόσληψη μαγνησίου μπορεί να καλυφθεί μέσω διαφόρων τροφίμων, όπως είναι τα όσπρια, σπόροι, ξηροί καρποί, πράσινα φυλλώδη λαχανικά και τα προϊόντα ολικής άλεσης. [1]

Σε άτομα με συγκεκριμένες παθήσεις, φαρμακευτική αγωγή ή τεκμηριωμένη έλλειψη, η συμπληρωματική χορήγηση μπορεί να έχει θέση.