Τι είναι η ρετατρουτίδη;
Η ρετατρουτίδη είναι ένα πειραματικό φάρμακο που δρα ταυτόχρονα σε τρεις ορμονικούς υποδοχείς. Πιο συγκεκριμένα, του GLP-1, του GIP και της γλυκαγόνης.
Οι συγκεκριμένες ορμόνες συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, στη ρύθμιση της όρεξης, του μεταβολισμού και των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα.
Σε αντίθεση με φάρμακα που στοχεύουν έναν ή δύο υποδοχείς, η ρετατρουτίδη έχει τριπλή δράση και εξετάζεται ως πιθανή θεραπεία για την παχυσαρκία και τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
Πώς πραγματοποιήθηκε η μελέτη;
Η TRIUMPH-2 ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή κλινική δοκιμή φάσης 3, στην οποία συμμετείχαν 1.152 ενήλικες από 8 χώρες.
Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν διαβήτη τύπου 2 και δείκτη μάζας σώματος τουλάχιστον 27 kg/m².
Χωρίστηκαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες, οι οποίες λάμβαναν μία υποδόρια ένεση την εβδομάδα με:
- Ρετατρουτίδη 4 mg.
- Ρετατρουτίδη 9 mg.
- Ρετατρουτίδη 12 mg.
- Εικονικό φάρμακο (placebo).
Η θεραπεία διήρκεσε 80 εβδομάδες, ενώ παράλληλα οι συμμετέχοντες λάμβαναν οδηγίες για αλλαγές στον τρόπο ζωής.
Τι έδειξαν τα αποτελέσματα;
Στο τέλος των 80 εβδομάδων, η μέση ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους ήταν:
| Ομάδα | Μέση απώλεια βάρους |
|---|---|
| Ρετατρουτίδη 4 mg | 11,9% |
| Ρετατρουτίδη 9 mg | 16,8% |
| Ρετατρουτίδη 12 mg | 18,8% |
| Placebo | 5,1% |
Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων θεραπείας και της ομάδας placebo ήταν στατιστικά σημαντικές (p<0,0001).
Παράλληλα, παρατηρήθηκε βελτίωση της γλυκαιμικής ρύθμισης, με μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), ενός βασικού δείκτη για την παρακολούθηση του διαβήτη.
Τι γνωρίζουμε για τις ανεπιθύμητες ενέργειες;
Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν γαστρεντερικές, κυρίως διάρροια, ναυτία και έμετος.
Στην ομάδα που έλαβε τη μεγαλύτερη δόση, περίπου το 34% εμφάνισε διάρροια και το 28% ναυτία.
Αναφέρθηκαν επίσης περιστατικά υπότασης και δυσαισθησία (dysesthesia).
Η οριστική διακοπή της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών ή θανάτου ήταν συχνότερη στις ομάδες των 9 και 12 mg σε σύγκριση με την ομάδα placebo. [1]
Τι σημαίνουν τα ευρήματα;
Η TRIUMPH-2 διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως το μεγάλο δείγμα, την τυχαιοποίηση και τη σχετικά μεγάλη διάρκεια παρακολούθησης.
Ωστόσο, δεν συνέκρινε άμεσα τη ρετατρουτίδη με άλλες διαθέσιμες θεραπείες για την παχυσαρκία, όπως η σεμαγλουτίδη ή η τιρζεπατίδη.
Επιπλέον, παραμένει άγνωστο πόσο διατηρείται η απώλεια βάρους μετά τη διακοπή της θεραπείας και αν τα οφέλη μεταφράζονται σε λιγότερα καρδιαγγειακά συμβάματα.
Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από τη φαρμακευτική εταιρεία Eli Lilly, η οποία αναπτύσσει το φάρμακο.
Συμπέρασμα
Η ρετατρουτίδη πέτυχε σημαντική απώλεια βάρους και βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σε άτομα με υπερβάλλον βάρος ή παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2.
Πρόκειται για ενθαρρυντικά αποτελέσματα από μια κλινική δοκιμή φάσης 3. Ωστόσο, η ρετατρουτίδη παραμένει πειραματικό φάρμακο και δεν έχει ακόμη λάβει έγκριση για κλινική χρήση.